nie mogę zrozumieć dlaczego nienawiść jest silniejsza od miłości? nie mogę zrozumieć skąd się bierze we mnie to silne uczucie nienawiści.
nieawidzę siebie, bliskich i nieznanych. i to coraz bardziej i bardziej. drażnią mnie ludzie. myślałam że już będzie ok. a tu znowu.
i nie chce iść do psychologa to co miałam powiedzieć zostało powiedziane. i po co więcej grzebać? nie na sensu bo to i tak nic nei da. nie ma we mnie uczuć gdzieś umarły. nei weim przez co. może przez leki? a może prze zto co dzieje się w mojej głowie. każda myśl jest sprzeczna. nie rozumiem tego. i chyba nikt nie jest w stanie tego pojąć.
niby powinnm się cieszyć. jestem na drugim roku studiów. mam nawet niezłe wyniki w nauce. a mi to jest obojętne. może nawet dostanę stypendium naukowe. ale cóż.

Chapter One
I gave you my time
I gave you my whole life
I gave you my love, every dime
They told me it was... a crime

Do you remember?
Or did it all go in vain...

Chapter Two
I looked in the light, I sat in your coalmine
The promise they made, I should keep?
Make sure that we would never meet

I can´t remember
The promise I made so deep

Tell me that past times won´t die...
Tell me that old lies are alive

Chapter Three
Across darkened skies, I travelled without a light
I sank in the well of my mind
Too deep, never to be found

I can´t remember...
How could you be so vain...

Tell me that past times won´t die...
Tell me that old lies are alive
Love that expired too long time ago
Kills me, it thrills me...

Chapter Four
You have new love and
It looks good on you
I have never wished you dead, yet.

You can now have all the things I could never give to you
Look out the window " cest ´moi"...

Chapter Five
I´m sorry, I am here
I´m not sure if it should bring you fear
I whisper in your ear
Why is he here?

Chapter six
While you are sleeping, I steal your ear ring
Light you one candle, this anger I handle

They said I won´t find you, but now I´m beside you
I´m not all that stable
You should know by know that you are mine...

Tell me that old times won´t die...
Tell me that old lies are alive

I tell you that past times won´t die...
I tell you that old lies are alive
Love due to expire too long time ago
Kills me, it will kill you too

Past times won´t die...
I tell you old lies are alive
Hate to conspire too long time ago
Kill me, please kill me before

Tell you that past times wont die...
Sonata Arctica - The end of this chapter

Dzisiejszy dzień ciężki był..
Płakałam w pracy
Zapytasz się dlaczego.
A ja odpowiem, że nie wiem.
Muszę odpocząć od pracy od ludzi.
Pojechać do rodziny.

Płacz upodlonych padł na kolana
A ziarno wiary już ledwo kwili
Wasze klęski w obrazach zapomnienia
Odrzućcie spowiedź ducha i ciała
Chodź, chodź,chodź...

Wstąp do piekła
Stamtąd nie ma powrotu

Wstąp do piekła
Na zawsze zostań tam

Czarni rycerze nieżyjącego świata
Biorą udział w bezbożnych rytuałach
Dama śmierć niszczy ostatnie tchnienia
Zaszczycając nas swą magią
Chodź, chodź,chodź...

Wstąp do piekła
Stamtąd nie ma powrotu

Wstąp do piekła
Na zawsze zostań tam

(szept)
Wasze lęki obrazują chwile chciwości
w snach
Kiedy o nie pytasz mnie
Rozkoszne słowa, zapamiętam je

A kiedy znów zaczniesz żyć
Zaczniesz grać

Zaczniesz mieć wszystko to czego chcesz
Będziesz mógł zacząć żyć, zacząć grać
Zacząć mieć wszystko to czego chcesz
Czego chcesz
Frontside - płacz upodlonych

Kijowo nie kijowoNie iwem
Od półtora tygodnia biorę inny lek.
Abilify.
Pobudza mnie do działania.
Eh wczoraj się dowiedziałam..
Że mam dysforie...i że jestem ambiwalentna.
Wcześniej tego ne widziałam.
Piekło w mym umyśle...
Czy kiedyś się tego pozbędę?
Boję się Jutra.. tego co będzie w przyszłości