NIE CHCĘ ŻYĆ

Dzisiaj miałem piękny sen,
naprawdę piękny sen.
Wolności moja, śniłem, że
wziąłem z Tobą ślub.
Słońce nas błogosławiło
I Księżyc też tam był
Wszystkie gwiazdy nieba.
Wszystkie gwiazdy pod.

O Victorio, moja Victorio!
Dlaczego mam Cię tylko w snach?
Wolności moja, Ty Victorio!
Opanuj w końcu cały świat

Och, gdyby tak wszyscy ludzie
Mogli przeżyć taki jeden dzień.
Gdy wolność wszystkich ludzi zbudzi
I powie: "Idźcie tańczyć, to nie sen"

O Victono, moja Victorio!
O Victoria ma! ...
Dżem - Sen o Victori

Woodstock 2003, ja, On i Dżem.
Ostatnia noc. Obejmował mnie...
Gdy Dżem zagrał SEN O VICTORI szepnął mi do ucha "wsłuchaj się w tekst", a może coś innego szepnął...
W tym momencie po moich policzkach spływały łzy.
Ten obraz pamiętam do dziś...
Jedyne dobre wspomnienie z woodstocku... jedyne...
Potem... potem było rozstanie... na dworcu PKP tłum nas rodzielił. Nie zdążyłam Go pocałować...
To miało być jedyne i ostatnie spotkanie. Gdybym nie walczyła o jego uczucia... gdybym ich nie zdobyła to może by mnie na tym świecie nie było.
Czasami zastanawiam się, czy dobrze zrobiłam walcząc o niego.
Pozwoliłam się zranić. To on pierwszy widział jak płacze.
Nie wiem co on mi zrobił... otworzył w mojej głowie coś.
Nie potrafię tego zamknąć... nie wiem czy to jest dobre, czy złe.

I wogóle nie mogę słuchać Dżemu... płaczę jak słucham... przypomina mi się "Skazany na Bluesa"... i nie mogę...


Z innej beczki. pozwolę sobie skakać z tematu na temat.
W radiu świąteczne piosenki, na wystawach świąteczne ozdoby, w telewizji świąteczne reklamy.
Za oknem zero śniegu, termometry pokazują 10 stopni Celcjusza. może nawet więcej.
Nie czuję, że zbliżają się święta.
I muszę gryźć się w język, bo zawsze są jakieś kłótnie... i zawsze to moja wina. zawsze ja rozwalałam święta... tak bynajmniej mi mówią.

Za dwa tygodnie przyjedzie do mnie. Wkońcu będę mogła się do niego przytulić. zapomnieć o świecie. Jest dla mnie ważny... to kiedy ze mnązerwał było straszne. jezu jak ja błągałam go żeby wrócił. szalałam ze smutku. robiłam głupie rzeczy. ale potem, potem nagle stało mi się wszystko obojętne. nie obchodziło mnie to, czy wróci, czy nie.
Ale teraz wiem jedno... gdy rozstaniemy się poraz kolejny, zerwe z nim kontakt. nie chcę już przez niego więcej cierpieć.
Nie chcę już przez nikogo cierpieć. Za wrażliwa jestem.

Miało być o tym, że bardzo chce powiedzieć mojemu tacie "kocham cię".
już wiedziałam co napisać. Chciałam to z siebie wyrzucić...

Znowu kłótnia z A.... o jedną małą obietnicę która mi żłożył...
I oczywiście jej nie dotrzymał.
I chce coś napisać czego moge żałować...
idę spać..
dzisiejszy dzień był pełen mieszanych uczuć.
Chciałam się Jemu pochwalić... pochwalić... że mi tak dobrze dzisiaj na treningu "ręce płynne jak chmury" mi wychodziły.. że zostałam pochwalona...
już się z tego nie ciesze...
już mnie nic nie cieszy.
ide do pokoju, postaram się zasnąć...
jutro do pracy, dzisiaj L4 się skończyło.
I znowu mam ochote jechać do szpitala... wali mnie wszystko, wali mnie to co ludzie w pracy powiedzą na ten temat.
jak chcą to niech myślą, że jestem popierdolona. wcale się nie pomylą.

Podaj mi dłoń, podaj mi rękę
Chcę znów pojechać na drugą czasu pętle
Jeszcze raz przeżyć to co się przeżyło
Choć wszystkim wokół lat już przybyło
Trzeba być gorszym, by potem stać się lepszym
Trzeba być głupim by móc się stać mądrzejszym
Bądź na jawie, i można kochać skrycie
Na szale rzuciliśmy dzisiaj swoje życie

By czuć upadek, z wysoka spaść trzeba
Być na dnie by móc sięgnąć nieba
Tu nie ma sensu na czworo dzielić głos
Na sztos rzuciliśmy swój życia los

Pierw trzeba odejść, żeby móc powrócić
Trzeba nic nie mieć, by chcieć swój los odwrócić
Kto raz oszukał, kto raz choć był uczciwyy
Na sztos rzuciliśmy swój życia los, ludzie żyli

Podaj mi rękę opowiem Ci piosenkę
Chcę Ciebie kochać z każdym dniem więcej
Nasz sztos rzuciłem życia los
Kazik - Sztos

I po gastroskopii.
Nikomu nie życzę tego badania. Jest bardzo nie przyjemne. Do tej pory czuję tą sondę w gardle i w brzuchu.
Ważne że już mam to za sobą.
Okazało się, że to niestrawność. Być może wywołana dużym stresem.
Nieważne.
Ważne, że znowu normalnie zaczęłam jeść.
Ale to chyba dzięki zolafrenowi... I wkońcu się wyspałam.
I znowu chyba wrócę do Rispoleptu tylko zolafren będę musiała odstawić.
Coś na sen by mi się przydało.. po rispolepcie źle mi się śpi.
Jutro do psychologa. Chyba o szkole będziemy rozmawiać :(.
Boję się tego... nie wiem czy chce o tym rozmawiać. Nie chcę płakać...
Boję się tych uczuć we mnie. One i tak wychodzą dopiero po jakimś czasie.
Albo wogóle nie wychodzą...
Często myślę o szpitalu...
Czy napewno chcę tam teraz iść?
I myślę sobie, że wytrzymam do tego marca... wtedy mój staż się kończy.
Źle bym się czuła po powrocie ze szpitala do pracy... ludzie by się na mnie dziwnie patrzyli. Wystarczy, że teraz dziwnie się patrzą...
Wiem, że są fałszywi.. a ja taka mała szara otwarta naiwna myszka.
Gadam za dużo... nie myśle o tym co mówie...
Z moim A. się układa. Czasami się na niego wścieknę jak coś on powie nie tak... ale dobrze jest.
Brakuje mi jego ciepła, dotyku, zapachu. Brakuje mi tego uczucia bezpieczeńśtwa, które on mi daje. Przy nim mogę być sobą... nie muszę chować swoich uczuć. wiem, że on nie wykorzysta tego przeciwko mnie...
Kocham go... jestem tego pewna. Naprawdę.

gdzie się ukryć mam
Gdy wokoło tyle walk
Jak mam się wychować
Własna matka nie potrafi wychować

Jak mam się uśmiechać
Gdy wciąż słyszę "jesteś nic nie wart"

Jestem, widzę i czuję Twój ból

Gdzie się ukryć mam
Gdy wokoło tyle walk
Jak mam się usmiechać
Gdy wciąż słyszę jesteś nic nie wart

O czym myśle gdy
głód wyciska moje łzy
Gdzie się ukryć mam
Gdy wokoło tyle walk

Widzę i czuję strach
Widzę i czuję ból
Chicken Face - Niedziela

Wczoraj myślałam, że umieram.
Czułam się niemal jak anorektyczka, która wmusza w siebie jedzenie.
Nic nie mogłam jeść, nic przełknąć...
Naciskałam brzuch - zwijałam się z bólu.
Uratował mnie Zolafren, który przyniósł mi sen.
Dzisiaj czuję się lepiej fizycznie.
Idę prosić lekarza rodzinnego o skierowanie na gastroskopie.
Strasznie to brzmi i badanie nie jest miłe.
Ale muszę wiedzieć, co jest z żołądkiem.
Hahaha teraz wkręciłam sobie film, że mogę mieć raka.
Ja pierdolę... wkurwia mnie ta dziwna mania.
I kolejna wspólna cecha z matką mnie łączy...

Postanowiłam, że narazie nie pójdę do szpitala.
Nie podczas stażu. Może jak skończy mi się staż to pójdę.
Ale nie wcześniej. wytrzymam jakoś te 3,5 miesiąca...
Nie chce, żeby później w pracy się na mnie dziwnie patrzyli...
I tak już sporo osób wie, że jestem inna.
Mam to gdzieś.
Nie wstydzę się choroby mamy, nie wstydzę się tego co się ze mną dzieje.
Czasu nie cofnę, nie zmienię biegu wydarzeń.
Musze nauczyć się z tym żyć, nauczyć się walczyć z tym.
Uczę się cieszyć małymi chwilami radości.
Staram się nie wybrzydzać.
Staram się szczerze uśmiechać. Czasami się udaje.
Ale dalej nie potrafię rozmawiać z ludźmi.
Jak dochodzi do rozmowy mam pustkę w głowie. Nagle nie wiem co powiedzieć. Nie potrafię puścić myśli. Nie pozwalam im wypłynąć - boję się, że zaczne mówić od rzeczy, albo zaczne skakać z tematu na temat.

Częst o nie wiem co czuję. Często czuję się tak, jakby we mnie nie było uczuć. często mówię o czymś smutnym - zamiast płakać to się zaczynam śmiać albo poprostu mówię o tym bezemocjonalnie.